Úrskurðarnefnd um upplýsingamál

Úrskurðarnefnd um upplýsingamál er starfrækt á grundvelli V. kafla upplýsingalaga nr. 140/2012 til að leysa úr ágreiningsmálum um aðgang almennings að upplýsingum hjá stjórnvöldum. Nefndin er sjálfstæð og óháð stjórnsýslunefnd sem skipað er til hliðar við hið almenna stjórnkerfi ríkis og sveitarfélaga. Valdsvið nefndarinnar nær til allrar stjórnsýslu hins opinbera án tillits til á hvaða stjórnsýslustigi ákvörðun er tekin. Aðili þarf því ekki að tæma aðrar kæruleiðir innan stjórnsýslunnar áður en til hennar er leitað. Úrskurðir nefndarinnar eru endanlegir og verður ekki skotið annað innan stjórnsýslunnar. Þeir hafa því jafnframt fordæmisgildi fyrir önnur stjórnvöld og stuðla þannig að auknu samræmi í framkvæmd upplýsingalaganna.

Sjá nánar um kæruheimild og verklagsreglur nefndarinnar.

Skipan úrskurðarnefndar

Samkvæmt 21. gr. upplýsingalaga nr. 140/2012 skipar forsætisráðherra þrjá menn í úrskurðarnefnd um upplýsingamál til fjögurra ára í senn og jafnmarga til vara. Tveir nefndarmenn og varamenn þeirra skulu uppfylla starfsgengisskilyrði héraðsdómara. Skal annar þeirra vera formaður nefndarinnar en hinn varaformaður. Nefndarmenn mega ekki vera fastráðnir starfsmenn í Stjórnarráði Íslands. Sjá skipan úrskurðarnefndar.

Nefndin er sjálfstæð í störfum sínum og óháð öðrum stjórnvöldum. Nefndin nýtur þó ritara og skrifstofuþjónustu úr forsætisráðuneytinu og má beina kærum til nefndarinnar á netfangið [email protected]. Einnig er unnt að senda kæru til nefndarinnar með því að fylla út rafrænt eyðublað á vef Stjórnarráðsins, mínar síður (sjá leiðbeiningar um notkun á mínum síðum).

Ritari nefndarinnar er Egill Pétursson.

Hér fyrir neðan eru allir úrskurðir nefndarinnar. Á annarri síðu er hægt að nota fullkomnari leit sem tekur t.d. tillit til beygingar orða og þar er einnig hægt að leita innan ákveðins árs.

 Sýni 1-50 af 1406 niðurstöðum
1392/2026. Úrskurður frá 29. september 2026
Kæru í málinu var vísað frá úrskurðarnefnd um upplýsingamál þar sem kærandi, sem var meðal umsækjenda um starf, óskaði aðgangs að upplýsingum um aðra umsækjendur í ráðningarmáli sem hann átti sjálfur aðild að, sbr. 2. mgr. 4. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Um rétt hans til aðgangs að gögnunum færi því eftir stjórnsýslulögum, nr. 37/1993.
1391/2026. Úrskurður frá 29. september 2026
Deilt var um synjun Vestmannaeyjabæjar á beiðni kæranda um aðgang að tölvupósti lögmanns til sveitarfélagsins sem tengdist mögulegum starfslokum tiltekins starfsmanns. Synjunin byggðist á því að tölvupósturinn varðaði málefni starfsmannsins, sbr. 1. mgr. 7. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, og teldist vera bréfaskipti við sérfróða aðila, sbr. 3. tölul. 6. gr. laganna. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi gagnið tilheyra máli sem varðaði starfssamband starfsmannsins við sveitarfélagið. Ákvörðun Vestmannaeyjabæjar var því staðfest.
1390/2026. Úrskurður frá 29. september 2026
Deilt var um afgreiðslu Múlaþings á beiðni kæranda um upplýsingar um undanþágur, niðurfellingar eða aðrar ívilnanir frá gjaldi vegna reksturs grenndar- og söfnunarstöðva á árunum 2023–2026. Múlaþing kvað gögnin ekki fyrirliggjandi og að talsverða vinnu þyrfti til að taka upplýsingarnar saman. Við meðferð málsins hjá úrskurðarnefnd um upplýsingamál voru kæranda afhent þau gögn sem fundust hefðu í vörslu sveitarfélagsins og féllu undir beiðnina. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál hafði ekki forsendur til að draga í efa að frekari gögn lægju ekki fyrir og staðfesti afgreiðslu Múlaþings að því leyti.
1389/2026. Úrskurður frá 29. september 2026
Deilt var um ákvörðun Sjúkratrygginga Íslands að afmá tilteknar upplýsingar, meðal annars um einingarverð, hámarksgreiðslur og þjónustumagn, úr samningi stofnunarinnar við SÁÁ um meðferð við fíknisjúkdómi áður en hann var afhentur kæranda. Ákvörðunin byggðist á því að upplýsingarnar vörðuðu mikilvæga virka fjárhags- og viðskiptahagsmuni SÁÁ, sbr. 2. málsl. 9. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, og efnahagslega mikilvæga hagsmuni ríkisins, sbr. 3. tölul. 10. gr. laganna. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að upplýsingar um fyrirkomulag meðferða væru almenns eðlis, að upplýsingar um hámarksgreiðslu hefðu þegar verið birtar opinberlega og að ekki hefði verið sýnt fram á að aðrar upplýsingar væru til þess fallnar að valda SÁÁ tjóni, auk þess sem 10. gr. laganna ætti ekki við. Var Sjúkratryggingum Íslands gert að veita kæranda aðgang að samningnum í heild sinni.
1388/2026. Úrskurður frá 29. september 2026
Deilt var um afgreiðslu Reykjavíkurborgar á beiðni kæranda um gögn í vörslu leikskóla sem vörðuðu aðgengi hans að leikskóla barns hans. Borgin afhenti gögnin að hluta á grundvelli 14. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, en afmáði upplýsingar um einkamálefni annarra. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að gögnin tilheyrðu stjórnsýslumáli sem kærandi ætti aðild að og að um aðgang hans færi því eftir stjórnsýslulögum, sbr. 2. mgr. 4. gr. upplýsingalaga. Kærunni var því vísað frá úrskurðarnefndinni.
1387/2026. Úrskurður frá 15. september 2026
Deilt var um synjun Vestmannaeyjabæjar á beiðni kæranda um nöfn umsækjenda um starf garðyrkjustjóra sveitarfélagsins. Synjunin byggðist á því að hætt hefði verið við ráðningu í starfið og að það væri íþyngjandi fyrir umsækjendur að nöfn þeirra yrðu birt. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að slík sjónarmið ættu sér ekki stoð í lögum og að sveitarfélaginu væri skylt að veita upplýsingar um nöfn umsækjenda við lok umsóknarfrests samkvæmt 1. tölul. 2. mgr. 7. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Var Vestmannaeyjabæ því gert að veita kæranda aðgang að upplýsingunum.
1386/2026. Úrskurður frá 15. september 2026
Deilt var um synjun Sveitarfélagsins Árborgar á beiðni kæranda um aðgang að milliuppgjöri og fjárhagstölum fyrir árið 2026 út febrúarmánuð, sem lögð höfðu verið fram á fundi bæjarráðs. Synjunin byggðist á því að gögnin væru vinnugögn, þar sem þau væru hvorki endanleg né hefðu þau verið stemmd af. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi gögnin hafa verið tekin saman til undirbúnings yfirferð bæjarráðs á rekstri sveitarfélagsins, að afhending þeirra til bæjarráðs teldist ekki afhending til annarra og að ákvæði 3. mgr. 8. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, ættu ekki við. Ákvörðun sveitarfélagsins var því staðfest.
1385/2026. Úrskurður frá 15. september 2026
Deilt var um synjun Fiskistofu á beiðni kæranda um daglegar afla- og athafnatilkynningar (DCA-skeyti) færeyskra línuveiðiskipa í íslenskri fiskveiðilandhelgi frá árinu 2014. Synjunin byggðist á því að aflaupplýsingar væru trúnaðarmál samkvæmt 2. gr. reglugerðar nr. 307/2023 og að gögnin vörðuðu mikilvæga virka fjárhags- eða viðskiptahagsmuni útgerða, sbr. síðari málslið 9. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að reglugerðarákvæðið hefði ekki nægilega skýra lagastoð til að takmarka upplýsingarétt og að Fiskistofa hefði ekki framkvæmt það mat sem leiddi af 9. gr. laganna. Ákvörðun Fiskistofu var felld úr gildi og beiðni kæranda vísað til stofnunarinnar til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
1384/2026. Úrskurður frá 15. september 2026
Deilt var um synjun Landspítala á beiðni kæranda um upplýsingar um hvort og þá hve mörg þeirra barna sem lágu inni á spítalanum vegna inflúensu og fjallað var um opinberlega hefðu fengið lyfið Beyfortus við RS-veiru. Spítalinn taldi að um aðgang færi eftir lögum um sjúkraskrár. Féllist úrskurðarnefnd um upplýsingamál ekki á það teldi spítalinn að upplýsingarnar féllu undir 9. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, og að gagn með umbeðnum upplýsingum lægi ekki fyrir. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að um rétt kæranda færi eftir upplýsingalögum, en hafði ekki ástæðu til að draga í efa að gagn með upplýsingunum lægi ekki fyrir og að til að verða við beiðninni þyrfti að yfirfara sjúkraskrár og útbúa nýja samantekt. Ákvörðun Landspítala var því staðfest.
1383/2026. Úrskurður frá 1. september 2026
Deilt var um afgreiðslu embættis landlæknis á beiðni kæranda um gögn um raunfærnimat sjúkraliða, svo sem umsagnir, minnisblöð og skýrslur, og yfirlit úr málaskrá um málið. Landlæknir kvað leit í málaskrá embættisins ekki hafa leitt í ljós gögn sem féllu undir beiðnina og vísaði beiðni um málaskráryfirlit frá vegna umfangs hennar, sbr. 1. tölul. 4. mgr. 15. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál hafði ekki forsendur til að draga í efa að gögn sem féllu undir beiðnina lægju ekki fyrir hjá embættinu og taldi, þar sem leit hefði ekki leitt í ljós nein mál sem vörðuðu raunfærnimat sjúkraliða, að ekki hefði verið unnt að afhenda kæranda lista yfir slík mál. Ákvörðun landlæknis var því staðfest.
1382/2026. Úrskurður frá 1. september 2026
Deilt var um afgreiðslu stofnunar á beiðni kæranda um að fá afhenta á rafrænu formi skýrslu ráðgjafarfyrirtækis um rannsókn á tilkynningu um einelti, auk annarra gagna sem tengdust málinu. Stofnunin synjaði um afhendingu skýrslunnar á rafrænu formi með vísan til hættu á frekari dreifingu. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að kærandi ætti rétt á að fá skýrsluna afhenta á rafrænu formi samkvæmt 1. mgr. 18. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, og að stofnunin hefði ekki tekið rökstudda afstöðu til þess hvaða upplýsingar í henni féllu undir 3. mgr. 14. gr. laganna. Ákvörðunin var því felld úr gildi að þessu leyti og lagt fyrir stofnunina að taka beiðnina til nýrrar meðferðar og afgreiðslu, en kærunni var að öðru leyti vísað frá þar sem önnur umbeðin gögn höfðu verið afhent eða lágu ekki fyrir.
1381/2026. Úrskurður frá 1. september 2026
Deilt var um synjun atvinnuvegaráðuneytis á beiðni kæranda um gögn sem lágu að baki töflum í drögum að frumvarpi til laga um breytingu á lögum um veiðigjald. Synjunin byggðist á því að gögnin væru vinnugögn, sbr. 5. tölul. 6. gr. og 8. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi gögnin uppfylla skilyrði þess að teljast vinnugögn og að ákvæði 3. mgr. 8. gr. laganna ættu ekki við, meðal annars því ekki yrði séð að gögnin hefðu að geyma upplýsingar sem væru ómissandi til skýringar á ákvarðanatöku ráðuneytisins. Ákvörðun ráðuneytisins var því staðfest.
1380/2026. Úrskurður frá 20. ágúst 2026
Deilt var um afgreiðslu Ríkisútvarpsins ohf. á beiðni kæranda um gögn um styrki og fjárveitingar til félagsins frá Evrópusambandinu og öðrum aðilum á árunum 2016–2026. Ríkisútvarpið afhenti kæranda yfirlit yfir styrki á tímabilinu og vísaði að öðru leyti til ársreikninga, en undir meðferð málsins afmarkaði kærandi kæruna við styrki frá Evrópusambandinu. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að kæranda hefði þegar verið afhent yfirlit yfir styrki frá Evrópusambandinu á tímabilinu og upplýsingar um fjárhæðir, og að því lægi ekki fyrir synjun á beiðni um aðgang að gögnum í skilningi 1. mgr. 20. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Kærunni var því vísað frá úrskurðarnefndinni.
1379/2026. Úrskurður frá 20. ágúst 2026
Deilt var um synjun Útlendingastofnunar á beiðni kæranda um yfirlit yfir málsnúmer mála umsækjenda um alþjóðlega vernd á árunum 2023–2025 sem lokað hafði verið á þeim grundvelli að umsækjandi væri horfinn eða farinn. Synjunin byggðist á því að málsnúmerin teldust persónuupplýsingar og að yfirlitið hefði að geyma upplýsingar um einkamálefni einstaklinga sem leynt ættu að fara, sbr. 9. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að ekki væri unnt að ráða af málsnúmerunum hvaða einstaklinga um ræddi og að 9. gr. laganna stæði því ekki í vegi fyrir aðgangi að þeim. Var Útlendingastofnun gert að veita kæranda aðgang að upplýsingunum.
1378/2026. Úrskurður frá 20. ágúst 2026
Deilt var um afgreiðslu Landspítala á beiðni kæranda um gögn sem sýndu sundurliðun hóps sem í tölfræði um innlagnir vegna Covid-19 hafði verið settur saman úr óbólusettum og þeim sem þegið höfðu einn bóluefnisskammt. Með úrskurði úrskurðarnefndar um upplýsingamál nr. 1352/2026 hafði beiðninni verið vísað til spítalans til nýrrar meðferðar, og við nýja afgreiðslu spítalans var beiðni kæranda vísað frá á þeim grundvelli að gögnin lægju ekki fyrir. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að spítalinn hefði bætt úr annmörkum á rannsókn málsins og hafði ekki forsendur til að draga í efa að gagn með umbeðinni sundurliðun lægi ekki fyrir. Ákvörðun Landspítala var því staðfest.
1377/2026. Úrskurður frá 11. ágúst 2026
Deilt var um afgreiðslu Útlendingastofnunar á beiðni kæranda um lista yfir mál þar sem svokölluð forviðtöl hefðu verið tekin við umsækjendur um alþjóðlega vernd án þess að þeim hefði verið skipaður talsmaður. Stofnunin kvað slíkan lista ekki vera til og að ekki væri unnt að útbúa hann nema með handvirkri yfirferð allra umsókna á þriggja ára tímabili. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál hafði ekki forsendur til að draga í efa að gagnið lægi ekki fyrir og taldi stofnuninni ekki skylt að verða við beiðninni, sbr. 1. mgr. 5. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Afgreiðsla Útlendingastofnunar var því staðfest.
1376/2026. Úrskurður frá 11. ágúst 2026
Deilt var um afgreiðslu Útlendingastofnunar á beiðni kæranda um tölfræðiupplýsingar um umsækjendur um alþjóðlega vernd, meðal annars um fjölda þeirra sem metnir hefðu verið í sérstaklega viðkvæmri stöðu eða greint hefðu frá pyndingum. Stofnunin kvað gögnin ekki fyrirliggjandi, þar sem upplýsingarnar væru eingöngu skráðar í mál hvers umsækjanda, og að stofnuninni væri óskylt að útbúa ný gögn til að verða við beiðninni. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál lagði til grundvallar að gögnin væru ekki fyrirliggjandi, sbr. 1. mgr. 5. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Afgreiðsla Útlendingastofnunar var því staðfest.
1375/2026. Úrskurður frá 11. ágúst 2026
Deilt var um synjun Hvalfjarðarsveitar á beiðni kæranda um aðgang að skýrslu um stærstu námur sveitarfélagsins, og afgreiðslu á beiðni hans um gögn vegna framkvæmdaleyfa Hólabrúarnámu. Synjunin um skýrsluna byggðist á því að hún væri vinnugagn og varðaði fjárhags- eða viðskiptahagsmuni fyrirtækja. Við meðferð málsins hjá úrskurðarnefnd um upplýsingamál afhenti sveitarfélagið kæranda skýrsluna auk gagna um Hólabrúarnámu. Úrskurðarnefndin benti á að skýrsla sem unnin hefði verið af verktaka gæti ekki talist vinnugagn, en þar sem hún hefði verið afhent kæranda var þeim þætti kærunnar vísað frá. Nefndin hafði ekki forsendur til annars en að leggja til grundvallar að frekari gögn um Hólabrúarnámu lægju ekki fyrir og staðfesti afgreiðslu sveitarfélagsins að öðru leyti.
1374/2026. Úrskurður frá 11. ágúst 2026
Deilt var um afgreiðslu Selfossveitna bs. á beiðni um gögn og upplýsingar um jarðhitarannsóknir og boranir fyrir Selfossveitur frá árinu 2003, þar á meðal skýrslur, hitastigulskort og yfirlit yfir kostnað. Selfossveitur vísuðu til þess að gögnin væru flest aðgengileg hjá Umhverfis- og orkustofnun eða í ársreikningum, að hitastigulskort lægi ekki fyrir og að tilteknar hitamælingar væru vinnugögn. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að Selfossveitum hefði borið að leita að gögnum í eigin vörslu og taka afstöðu til aðgangs kæranda að þeim, þótt þau kynnu einnig að vera hjá öðrum, og að ekki hefði verið tilgreint nákvæmlega hvar upplýsingar væru aðgengilegar opinberlega, sbr. 16. gr. og 2. mgr. 19. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Ákvörðunin var því felld úr gildi og lagt fyrir Selfossveitur að taka beiðni kæranda til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
1373/2026. Úrskurður frá 11. ágúst 2026
Deilt var um þá afstöðu Vestmannaeyjabæjar að taka ekki við greiðslu í reiðufé vegna afhendingar gagns sem kærandi hafði óskað eftir. Bærinn vísaði til þess að hann gæti ekki tekið við reiðufé vegna ákvæða laga um bókhald, en kærandi gæti skoðað gögnin án endurgjalds eða fengið þau afhent á rafrænu formi. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að þar sem kærandi hefði þegar fengið aðgang að gagninu lægi ekki fyrir ákvörðun sem kæranleg væri til nefndarinnar samkvæmt 1. mgr. 20. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Kærunni var því vísað frá úrskurðarnefndinni.
1372/2026. Úrskurður frá 3. júlí 2026
Deilt var um synjun sveitarfélags á beiðni kæranda um aðgang að gögnum sem tengdust starfslokum hans hjá sveitarfélaginu og aðdraganda þeirra. Synjunin byggðist á því að starfslokasamningur aðila kæmi í veg fyrir aðgang að gögnunum og að ágreiningur um túlkun hans skyldi borinn undir héraðsdóm. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að beiðni kæranda hefði ekki verið afgreidd á réttum lagagrundvelli og vísaði málinu til sveitarfélagsins til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
1371/2026. Úrskurður frá 23. júní 2026
Deilt var um ákvörðun Akureyrarbæjar að hafna beiðni kæranda um sundurliðaðar tölfræðiupplýsingar um ríkisföng barna í barnaverndarmálum. Sveitarfélagið kvað gagnið ekki fyrirliggjandi og að það krefðist umfangsmikillar vinnu að taka upplýsingarnar saman. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál hafði ekki forsendur til að draga í efa að umbeðið gagn væri ekki fyrirliggjandi hjá sveitarfélaginu í skilningi 1. mgr. 5. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, enda yrði það ekki kallað fram með tiltölulega einföldum hætti. Ákvörðun Akureyrarbæjar um afgreiðslu beiðninnar var því staðfest.
1370/2026. Úrskurður frá 23. júní 2026
Deilt var um ákvörðun Vestmannaeyjaferjunnar Herjólfs ohf. að hafna beiðni um aðgang að drögum að fjárhagsáætlun félagsins fyrir árið 2026. Synjunin byggðist á því að um vinnugagn væri að ræða, sbr. 5. tölul. 6. gr. og 1. mgr. 8. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi skjalið uppfylla skilyrði þess að vera vinnugagn, og staðfesti ákvörðun félagsins.
1369/2026. Úrskurður frá 23. júní 2026
Deilt var um afgreiðslu Seðlabanka Íslands á erindum kæranda. Tvö erindanna hafði bankinn tekið til meðferðar á grundvelli upplýsingalaga, nr. 140/2012, og veitt kæranda aðgang að upplýsingum. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að ákvörðun um að fallast á beiðni um aðgang sætti ekki kæru til nefndarinnar og félli því utan úrskurðarvalds nefndarinnar að fjalla um málsmeðferð bankans að þessu leyti. Önnur erindi kæranda taldi nefndin ekki bera með sér að vera beiðnir um gögn í skilningi upplýsingalaga. Var kærunni því vísað frá úrskurðarnefnd um upplýsingamál.
1368/2026. Úrskurður frá 23. júní 2026
Deilt var um synjun Lögreglunnar á Suðurnesjum á beiðni kærenda um aðgang að samskiptum embættisins við erlend yfirvöld sem fóru fram í gegnum samskiptakerfi Evrópulögreglunnar (Europol), SIENA. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál vísaði til þess að samkvæmt 12. gr. samnings Íslands og Evrópulögreglunnar frá 2001 skyldi trúnaður ríkja um upplýsingar sem færu um hendur Evrópulögreglunnar. Gögnin féllu því utan gildissviðs upplýsingalaga, nr. 140/2012, sbr. 2. mgr. 4. gr. laganna. Kæru í málinu var vísað frá úrskurðarnefndinni.
1367/2026. Úrskurður frá 10. júní 2026
Deilt var um þá ákvörðun fjármála- og efnahagsráðuneytis að hafna beiðni um aðgang að tölvupóstum frá yfirmanni markaðseftirlits Kauphallar Íslands hf. í tengslum við áform um mögulega skattlagningu fjármálafyrirtækja. Ráðuneytið afmáði upplýsingar í tölvupóstunum með vísan til viðskiptahagsmuna kauphallarinnar, sbr. 9. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi efni samskiptanna að stórum hluta þegar á vitorði almennings og að ekki hefði verið sýnt fram á að afhending væri líkleg til að valda kauphöllinni tjóni. Var ráðuneytinu því gert að veita kæranda aðgang að tölvupóstunum.
1366/2026. Úrskurður frá 10. júní 2026
Deilt var um afgreiðslu Lögreglunnar í Vestmannaeyjum á tveimur fyrirspurnum kæranda, annars vegar um hvort embættið hygðist auglýsa stöðu saksóknarfulltrúa og hins vegar um afrit af auglýsingu um slíka stöðu frá september 2016. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi fyrri hluta erindisins ekki bera með sér að vera beiðni um fyrirliggjandi gögn í skilningi upplýsingalaga, nr. 140/2012, og var þeim hluta kærunnar vísað frá. Að því er varðaði afrit af auglýsingunni lagði nefndin til grundvallar að gagnið væri ekki fyrirliggjandi hjá embættinu. Afgreiðsla embættisins var því staðfest.
1365/2026. Úrskurður frá 10. júní 2026
Deilt var um synjun umhverfis-, orku- og loftslagsráðuneytis á beiðni um aðgang að umsögn Umhverfis- og orkustofnunar um reynslu af sérlausn Íslands fyrir flug innan ETS-viðskiptakerfisins. Synjunin byggðist á 2. tölul. 10. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, um samskipti við önnur ríki og fjölþjóðastofnanir. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi umsögnina hafa að geyma sjónarmið sem kynnu að hafa þýðingu fyrir samningsstöðu Íslands gagnvart framkvæmdastjórn Evrópusambandsins og að afhending umsagnarinnar til almennings gæti að svo stöddu skaðað þá hagsmuni. Ákvörðun ráðuneytisins var því staðfest.
1364/2026. Úrskurður frá 10. júní 2026
Deilt var um afgreiðslu Isavia ohf. á upplýsingabeiðni sem laut að því fyrirkomulagi að koma á fót Bílastæðasjóði Sandgerðisbæjar (síðar Suðurnesjabæjar) vegna álagningar gjalda á bíla við Flugstöð Leifs Eiríkssonar. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að hluti beiðninnar bæri ekki með sér að vera beiðni um gögn heldur fyrirspurnir og óskir um skýringar, og var kærunni að því leyti vísað frá. Þá taldi nefndin að tölulegar upplýsingar sem óskað var eftir væru ekki fyrirliggjandi í skilningi 1. mgr. 5. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, og að tiltekið gagn teldist vinnugagn samkvæmt 1. mgr. 8. gr. laganna. Ákvörðun Isavia ohf. var því staðfest að öðru leyti.
1363/2026. Úrskurður frá 10. júní 2026
Deilt var um þá ákvörðun Borgarbyggðar að synja beiðni um aðgang að tölvupóstssamskiptum sveitarfélagsins við Fornbílafjelag Borgarfjarðar vegna uppgjörs á kröfum og úthlutunar lóða. Ákvörðunin byggðist á því að gögnin teldust vinnugögn, sbr. 1. mgr. 8. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, og að þau innihéldu upplýsingar sem vörðuðu einkahagsmuni. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi samskiptin ekki geta talist vinnugögn þar sem þau höfðu verið afhent öðrum. Þá stæði hvorki síðari málsliður 9. gr. né 3. mgr. 14. gr. laganna í vegi fyrir afhendingu gagnanna, m.a. þar sem gögnin vörðuðu ráðstöfun opinberra hagsmuna. Var lagt fyrir sveitarfélagið að veita aðgang að gögnunum að stærstum hluta. Hluta beiðninnar var vísað til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
1362/2026. Úrskurður frá 4. júní 2026
Kæru í málinu var vísað frá úrskurðarnefnd um upplýsingamál þar sem ljóst þótti að óskað væri aðgangs að gögnum í stjórnsýslumáli sem kærandi ætti aðild að, sbr. 2. mgr. 4. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Kæranda var leiðbeint um að stjórnvaldsákvarðanir sem teknar væru á grundvelli skipulagslaga sættu kæru til úrskurðarnefndar umhverfis- og auðlindamála.
1359/2026. Úrskurður frá 20. maí 2026
Kæru í málinu var vísað frá úrskurðarnefnd um upplýsingamál þar sem ljóst var að óskað væri aðgangs að gögnum í stjórnsýslumáli sem kærandi ætti aðild að, sbr. 2. mgr. 4. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012.
1358/2026. Úrskurður frá 20. maí 2026
Deilt var um afgreiðslu Vestmannaeyjabæjar á beiðni kæranda um aðgang að greinargerð sem fjallað var um á fundi framkvæmda- og hafnarráðs bæjarins um stórskipakant. Fyrir lá að gagnið var aðgengilegt opinberlega á vefsíðu bæjarins. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að vefslóðin sem bærinn hefði sent kæranda væri ekki virk með þeim hætti sem hún hefði verið afhent. Var beiðni kæranda því vísað til Vestmannaeyjabæjar til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
1357/2026. Úrskurður frá 20. maí 2026
Ágreiningur málsins varðaði afgreiðslu Húsnæðis- og mannvirkjastofnunar á beiðni um aðgang að upplýsingum um íbúðir sem uppfylltu skilyrði hlutdeildarlána á grundvelli laga um húsnæðismál. Stofnunin taldi að ekki væri hægt að veita upplýsingarnar með þeim hætti sem kærandi óskaði eftir, án þess að brjóta gegn ákvæðum upplýsinga- og persónuverndarlaga. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að upplýsingar um að tilteknir einstaklingar uppfylltu skilyrði til að hljóta hlutdeildarlán eða hefðu fengið slík lán teldust vera upplýsingar um einka- og fjárhagsmálefni þeirra sem sanngjarnt væri og eðlilegt að leynt færu í skilningi fyrri málsliðar 9. gr. upplýsingalaga. Eins og umbeðið skjal væri sett fram væri auðvelt að bera kennsl á hvaða einstaklingar ættu í hlut. Því væri óheimilt að veita kæranda aðgang að skjalinu. Ákvörðun stofnunarinnar var því staðfest.
1356/2026. Úrskurður frá 20. maí 2026
Deilt var um rétt til aðgangs að upplýsingum um hvort Reykjanesbær hefði gripið til aðgerða í kjölfar erindis kæranda til bæjarins þar sem hann kvartaði yfir starfsmanni sveitarfélagsins. Hin kærða ákvörðun var byggð á því að starfsmannamál væru háð persónuvernd og að engar upplýsingar yrðu afhentar um málið. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að gögn sem bærinn afhenti nefndinni og féllu undir beiðni kæranda teldust til gagna í máli sem lyti að starfssambandi starfsmanns við sveitarfélagið, og að upplýsingaréttur kæranda næði ekki til gagnanna. Ákvörðun Reykjanesbæjar var því staðfest.
1355/2026. Úrskurður frá 28. apríl 2026
Deilt var um rétt til aðgangs að gögnum í vörslu dómsmálaráðuneytis. Ráðuneytið afmarkaði beiðni kæranda við gögn starfshóps sem skipaður var í apríl 2025 til að yfirfara reglur um dvalarleyfi á Íslandi. Beiðni kæranda var hafnað í heild sinni á þeim grundvelli að gögnin teldust vinnugögn samkvæmt upplýsingalögum. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að stór hluti gagnanna gæti ekki talist vera vinnugögn, þar sem gögnin stöfuðu frá utanaðkomandi aðilum. Þá hefði ráðuneytið ekki lagt fullnægjandi mat á hvernig önnur gögn uppfylltu skilyrði þess að teljast vinnugögn. Beiðni kæranda var því vísað til ráðuneytisins til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
1353/2026. Úrskurður frá 9. apríl 2026
Deilt var um ákvörðun þjóðkirkjunnar að hafna beiðni um aðgang að hljóðupptöku í vörslu kirkjunnar. Í umsögn til úrskurðarnefndar um upplýsingamál vísaði þjóðkirkjan til þess að hún félli ekki undir gildissvið upplýsingalaga. Úrskurðarnefndin taldi að þjóðkirkjan og þar með talin starfsemi aðgerðateymis kirkjunnar félli ekki undir gildissvið laganna, hvorki samkvæmt 2. né 3. gr. þeirra. Kærunni var því vísað frá úrskurðarnefndinni.
1352/2026. Úrskurður frá 9. apríl 2026
Deilt var um afgreiðslu Landspítala á beiðni um gögn sem lægju að baki tölfræðilegri framsetningu á línuriti á glæru sem forstjóri Landspítala varpaði fram á opnum fundi í Háskóla Íslands. Beiðninni var vísað frá, fyrst og fremst á þeim grundvelli að gögnin lægju ekki fyrir í vörslum spítalans. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að í málinu lægi ekki fyrir að Landspítali hefði rannsakað það nánar hvort gögn með umbeðnum upplýsingum væru fyrirliggjandi í öðrum málasöfnum eða upplýsingakerfum á vegum spítalans en skjalasafni hans, t.d. með fyrirspurn til starfsmanns spítalans sem skrifaði þá skýrslu sem kærandi hefði fengið afhenta eða með fyrirspurn til forstjóra spítalans um þá glæru sem fyrirspurn kæranda lyti að. Meðal annars með vísan til þess taldi úrskurðarnefndin að Landspítali hefði ekki lagt fullnægjandi grundvöll að afgreiðslu málsins og vísaði beiðni kæranda til spítalans til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
1351/2026. Úrskurður frá 9. apríl 2026
Deilt var um rétt til aðgangs að samantektarskýrslu sem unnin var fyrir dómsmálaráðuneyti um vinnustaðarmenningu, stjórnarhætti og samskipti innan embættis ríkissaksóknara. Ákvörðun dómsmálaráðuneytis að hafna beiðni kæranda var byggð á því að gagnið félli undir takmörkunarákvæði 7. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að gagnið félli ekki undir 7. gr. laganna, en að óheimilt væri að veita aðgang að skýrslunni samkvæmt 9. gr. laganna því hún innihéldi upplýsingar um einkamálefni einstaklinga sem sanngjarnt væri og eðlilegt að færu leynt. Ákvörðun ráðuneytisins var því staðfest.
1350/2026. Úrskurður frá 9. apríl 2026
Deilt var um rétt til aðgangs að gögnum í vörslu dómsmálaráðuneytis sem vörðuðu ákvörðun um flutning vararíkissaksóknara og starfslok hans. Ráðuneytið hafnaði beiðninni með þeim rökum að ekki væru veittar upplýsingar um einstök starfsmannamál eða einkamál starfsfólks. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að hluti gagnanna teldist varða starfssamband vararíkissaksóknara við vinnuveitanda sinn og félli þannig undir 7. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Það ætti þó ekki við um úttekt sem gerð var á starfsumhverfi embættis ríkissaksóknara. Nefndin taldi hins vegar að óheimilt væri að afhenda úttektina með vísan til þess að í henni væru upplýsingar um einkamálefni einstaklinga sem sanngjarnt væri og eðlilegt að færu leynt samkvæmt 9. gr. upplýsingalaga. Nefndin staðfesti ákvörðun ráðuneytisins að stærstum hluta.
1349/2026. Úrskurður frá 9. apríl 2026
Deilt var um rétt til aðgangs að gögnum í vörslu skóla í Reykjavík um eineltismál. Skólinn taldi að kærendur ættu ekki rétt til aðgangs að gögnunum þar sem þau hefðu að geyma upplýsingar um einkamálefni annarra, sem hefðu ríkari hagsmuni af að upplýsingarnar færu leynt en kærendur af að fá aðgang að þeim. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að réttur kærenda til aðgangs að gögnunum byggðist á 14. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012. Nefndin staðfesti ákvörðun skólans en taldi þó að kærendur ættu rétt til aðgangs að hluta gagnanna, þar sem hagsmunir kærenda af að fá aðgang að þeim hluta vægju þyngra en hagsmunir annarra af að upplýsingar í gögnunum færu leynt. Hluta af beiðni kærenda var vísað til skólans til nýrrar meðferðar og afgreiðslu.
1348/2026. Úrskurður frá 26. mars 2026
Beiðni um endurupptöku máls sem lauk með úrskurði nr. 1334/2026 var hafnað þar sem skilyrði stjórnsýslulaga voru ekki uppfyllt auk þess sem ekki væru rökstuddar vísbendingar um að á úrskurðinum væru verulegir annmarkar að lögum.
1347/2026. Úrskurður frá 26. mars 2026
Deilt var um rétt til aðgangs að tölvupóstsamskiptum í vörslu Reykjavíkurborgar sem vörðuðu framsal lóðaréttinda. Reykjavíkurborg taldi að samskiptin væru vinnugögn í skilningi upplýsingalaga og að því væri heimilt að takmarka aðgang kærenda að þeim. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál fór yfir gögnin og taldi að þau uppfylltu ekki skilyrði 1. mgr. 8. gr. upplýsingalaga að teljast í reynd vera undirbúningsgagn. Þar sem gögnin teldust þannig ekki til vinnugagna auk þess sem aðrar takmarkanir samkvæmt upplýsingalögum ættu ekki við um gögnin var lagt fyrir Reykjavíkurborg að afhenda þau kæranda.
1346/2026. Úrskurður frá 26. mars 2026
Deilt var um rétt til aðgangs að samningi Sjúkrahússins á Akureyri og tiltekins læknis auk yfirlits yfir greiðslur frá sjúkrahúsinu til hans eða félags sem væri að hluta í hans eigu. Sjúkrahúsið á Akureyri byggði ákvörðun sína á því að gögnin innihéldu upplýsingar um fjárhagsmálefni bæði einstaklings og lögaðila sem sanngjarnt og eðlilegt væri að leynt færu í skilningi 9. gr. upplýsingalaga. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að Sjúkrahúsinu á Akureyri væri heimilt að takmarka aðgang að umræddum samningi, að undanskildum upplýsingum í honum sem teldust til fastra launakjara starfsmannsins. Nefndin taldi að upplýsingalög stæðu ekki í vegi fyrir aðgangi kæranda að yfirliti yfir greiðslu frá sjúkrahúsinu til hans eða félags sem að hluta væri í eigu starfsmannsins, og lagði því fyrir Sjúkrahúsið á Akureyri að afhenda það kæranda.
1345/2026. Úrskurður frá 26. mars 2026
Deilt var um rétt til aðgangs að upplýsingum um vinnunetfang heimilislæknis hjá Heilsugæslu höfuðborgarsvæðisins. Heilsugæslan vísaði til þess að heimilt væri að takmarka aðgang að netfanginu samkvæmt upplýsingalögum auk þess sem tölvupóstur þætti ekki nægilega örugg samskiptaleið. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál taldi að meðferð á vinnunetföngum starfsmanna hins opinbera gæti haft ríka þýðingu um starfsaðstæður og starfssamband sem starfsmaðurinn hefði gagnvart og við vinnuveitanda sinn. Ákvarðanir um hvort slík netföng væru aðgengileg almenningi teldust í því ljósi varða starfssambandið í skilningi 1. mgr. 7. gr. upplýsingalaga. Ákvörðun Heilsugæslu höfuðborgarsvæðisins var því staðfest.
1344/2026. Úrskurður frá 26. mars 2026
Deilt var um rétt til aðgangs að gögnum í vörslu Ferðamálastofu um tryggingarfjárhæðir og iðgjöld sem ferðaskrifstofur hefðu innt af hendi í Ferðatryggingasjóð árið 2023. Ákvörðun Ferðamálastofu að hafna beiðni um gögnin var byggð á því að óheimilt væri að afhenda þau samkvæmt 9. gr. upplýsingalaga. Úrskurðarnefnd um upplýsingamál fór yfir gögnin og taldi að sanngjarnt þætti og eðlilegt að þau færu leynt. Ákvörðun Ferðamálastofu var því staðfest.
1343/2026. Úrskurður frá 10. mars 2026
Deilt var um rétt til aðgangs að minnisblöðum í vörslu utanríkisráðuneytis. Fyrir lá að minnisblöðin höfðu verið tekin saman og lögð fyrir fund ríkisstjórnar Íslands. Úrskurðarnefndin taldi því að ráðuneytinu hefði verið heimilt samkvæmt 1. tölul. 6. gr. upplýsingalaga, nr. 140/2012, að takmarka rétt kæranda til aðgangs að þeim.
1342/2026. Úrskurður frá 10. mars 2026
Málið varðaði beiðni um upplýsingar um öll skráð gæludýr í gagnagrunninum Dýraauðkenni, sem starfræktur er af fyrirtækinu Völustalli ehf. Úrskurðarnefndin hafði ekki forsendur til að draga í efa að gagn með umbeðnum upplýsingum lægi ekki fyrir. Þá taldi nefndin að Völustalli ehf. bæri ekki skylda samkvæmt upplýsingalögum til að taka upplýsingarnar saman fyrir kæranda. Ákvörðun Völustalls ehf. var því staðfest.
1341/2026. Úrskurður frá 10. mars 2026
Deilt var um rétt til aðgangs að gögnum í vörslu utanríkisráðuneytis um lokun sendiráðs Íslands í Moskvu. Ákvörðun ráðuneytisins að hafna beiðni um aðgang að gögnunum var byggð á því að þau vörðuðu málefni starfsmanna, teldust vinnugögn eða hefðu að geyma upplýsingar um samskipti við önnur ríki eða fjölþjóðastofnanir. Úrskurðarnefndin staðfesti að hluti gagnanna varðaði starfssamband viðkomandi starfsmanna, en að kærandi ætti rétt á upplýsingum um föst launakjör sem tilgreindar væru í gögnunum. Þá taldi nefndin að kærandi ætti rétt á tilteknum gögnum sem uppfylltu ekki skilyrði þess að teljast vinnugögn í skilningi upplýsingalaga, og sömuleiðis gögnum sem teldust ekki hafa að geyma samskipti við önnur ríki eða fjölþjóðastofnanir. Að öðru leyti var ákvörðun ráðuneytisins staðfest.
1340/2026. Úrskurður frá 27. febrúar 2026
Kæru var vísað frá þar sem beiðni kæranda til Samgöngustofu laut að upplýsingum og gögnum úr stjórnsýslumáli sem kærandi átti sjálfur aðild að.

Úrskurðarnefnd um upplýsingamál